அதில் தேவேந்திரனின் ஒரு கேள்வி யயாதியின் ஆழ்மனதில் மறைந்து இருக்கக்கூடிய ஆணவத்தை வெளிச்சத்திற்குள் கொண்டு வந்துவிட்டது. அப்படியாக, தேவேந்திரன் கேட்ட கேள்வி என்ன என்பதை பற்றி பார்ப்போம்.

அரசன் யயாதி நீண்ட காலமாக தவமும் அற செயல்களும் செய்து வந்தான். அவன் தன்னுடைய ராஜ்ஜியத்தை எல்லாம் துறந்து காட்டு வாழ்க்கையை ஏற்றுக் கொண்டு கடுமையான தவத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். அவருடைய தவ வலிமையாலும் ஈட்டிய புண்ணியத்தாலும் அவன் சொர்க்கத்தில் ஒரு இடத்தையும் பெற்றான்.

ஒருநாள் தேவேந்திரன் அவனிடம் கேட்கிறான்!.. நகுஷனின் மகன் யயாதித்தியே நீ! பெருந்தவம் செய்திருக்கிறாய். சரி இப்பொழுது சொல் தவத்தின் அடிப்படையில் உனக்கு நிகரானவர் என்று நீ யாரை கருதுகிறாய்? என்று ஒரு கேள்வி கேட்கிறார். கேள்வி மிகவும் எளிமையானதாக தான் தெரியும். அதற்கான பதில் எல்லாவற்றையும் மாற்றி விட்டது.

யயாதியின் வார்த்தைகள் ஆணவம் உச்சம் தொட்டு இருந்தது. யயாதி சொல்கிறார்.. தேவர்கள் மனிதர்கள், கந்தர்வர்கள் முனிவர்கள் என்ன யாரிலும் தவத்தில் எனக்கு நிகரான ஒருவரை நான் இதுவரையிலும் பார்க்கவில்லை. என் தவத்தில் எனக்கு ஈடு இணையே இல்லை என்கிறார். அவர் தன் தவத்தின் மீது கொண்ட பெருமையால் தன்னை மற்றவர்களை விட உயர்ந்தவராக கருதத் தொடங்கி விட்டார்.

அவன் பதிலில் மறைந்திருந்த ஆணவத்தை இந்திரன் நன்றாக உணர்ந்து கொண்டார். அப்பொழுது அவர் கூறினார், அரசனே உனக்கு நிகரானவர்கள் உன்னை விட உயர்ந்தவர்கள் அல்லது தாழ்ந்தவர்கள் என யாராக இருந்தாலும் அவர்களின் உண்மையான மதிப்பை நீ உணராமல் இகழ்ந்து விட்டாய். இவ்வளவு தாழ்வாக பிறரை கருதியதால் உன்னுடைய புண்ணியம் கரைந்து விட்டது.

ஆதலால், சொர்க்கத்தில் உனக்கான காலம் இப்போது முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்கிறார். அந்த பதில் யயாதி ஒருபொழுதும் கற்பனை செய்யாத ஒன்று. சொர்கத்தில் இருந்து யயாதி வீழ்ச்சி தொடங்குகிறது. கௌரவத்துடனும் சிறப்போடும் வாழ்ந்து வந்த அந்த சொர்க்கத்திலிருந்து அவன் கீழே விழ தொடங்கினான்.

இருப்பினும் கீழே விழும் பொழுது அவன் ஒரு விருப்பத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்தினார். தேவேந்திரனிடம் யயாதி என்ன சொல்கிறார் என்றால், பிறரை அவமதித்ததால் நல்ல செயலால் ஈட்டிய சொர்க்க வாழ்க்கை முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்றால் சொர்க்கத்தில் இருந்து நான் கீழே விழும் பொழுது நான் அறநெறி தவறாத சான்றோர்கள் மற்றும் நல் ஒழுக்கம் உடையவர்களின் மத்தியில் வீழ விரும்புகிறேன் என்று வேண்டிக் கொண்டான்.

அந்த விருப்பத்தை ஏற்றுக் கொண்ட தேவேந்திரன் கூறினார், மன்னரே நீர் நல்லொழுக்கமிக்கவர்களின் அருகிலேயே விழுவீர். அங்கு நீ இழந்த பெருமையை மீண்டும் பெறக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

ஆனால், இனிவரும் காலங்களில் உமக்கு இணையானவர்களையோ அல்லது உன்னதமானவர்களையோ ஒருபோதும் அவமதித்து விடாதீர் என்று சொல்கிறார்.

இவ்வாறு யயாதி சொர்க்கத்திலிருந்து கீழே விழுந்து கொண்டிருந்தார். அவருடைய ஒளி வீசும் தோற்றம் மிகவும் அபூர்வமாக இருந்ததால். கீழே இருந்த ராஜ ரிஷிகளும் முனிவர்களும் அவரைப் பார்த்து வியந்தனர். பிறகு மிகுந்த வியப்புடன் கேட்கிறார்கள், நீ யார்? உமது ஒளி சூரியனுக்கும் நெருப்புக்கும் இணையானதாக இருக்கிறதே. உன்னுடைய தோற்றம் தேவேந்திரனை போலவே கம்பீரமாக இருக்கிறதே.

ஏன் நீ வானத்திலிருந்து கீழே விழுகிறார் என்று கேட்கிறார்கள். அப்பொழுது யயாதி முழு வரலாறையும் கூறுகிறார். முனிவர்களின் மத்தியில் ஒரு புதிய புகலிடம் கிடைக்கிறது. யயாதி கண்ட அஷ்டகரும் மற்ற முனிவர்களும் அவருக்கு ஆறுதல் கூறினார்கள். மேலும், சொர்க்கத்து சிறப்பை இழப்பது என்பது வாழ்க்கையின் எப்பொழுதும் ஒரு முடிவு அல்ல என்றும் சொல்கிறார்கள்.

மேலும் முனிவர்களின் சவகாசம் என்பதே ஒரு சிறந்த புகழ் இடமாகும். சொர்க்கத்திலிருந்து கீழே விழுவதற்கு ஆணவம் காரணமாக இருந்தாலும் இறுதியில் அது அவருக்கு ஒரு ஆழமான ஆன்மீக பாடமாக மாறியது. இதிலிருந்து நாம் தெரிந்து கொள்வது அகந்தை தீயது மட்டுமல்ல நமக்கு வீழ்ச்சிகள் கொடுத்து விடும்.

ஆன்மீக பயிற்சி ஒரு மனிதனை பணிவு உள்ளவனாக மாற்றும். எப்பொழுதும் அறிவு நம்மை எப்பொழுது பிறரை தாழ்வாக பார்க்க தூண்டுகிறதோ, செல்வம் நம்மை எப்பொழுதும் பிறரை விட உயர்ந்தவர்களாக உணர செய்கின்றதோ, வெற்றி நம்முடைய செயல்களை குறித்து நமக்கு பெரிய ஆணவம் கொண்டு வருகிறதோ அதுவே நமக்கு வாழ்க்கையில் தொடங்குகின்ற வீழ்ச்சிக்கு காரணமாக அமைகிறது. பணிவோடு வாழ்வதே எப்பொழுதும் காப்பாற்றும்.  

அந்த வாழ்க்கை துணையால் அவர்களுக்கு எப்பொழுதும் பிரச்சனை மனக்கசப்புகள் வந்து கொண்டே இருக்கும், இதற்கு ஜாதக ரீதியாகவும் கிரகங்களின் உடைய அமைப்பு ஒரு காரணமாக அமைந்துவிடுகிறது.

அந்த வகையில் கணவன் மனைவி இருவருடைய ஜாதகத்திலும் லக்கினத்திற்கு இரண்டு மற்றும் ஏழாம் இடங்களுக்கு செவ்வாய் ராகு, செவ்வாய் கேது சுக்கிரன் ராகு, சுக்கிரன் கேது செவ்வாய் சூரியன் போன்ற கிரகங்களுடைய தொடர்பு கிடைத்து இருந்தால் அந்த ஜாதகர்களுக்கு ஒரு பொருத்தம் இல்லாத வாழ்க்கையை துணையும் ஒரு சிக்கலான திருமண வாழ்க்கையும் அமையும்.

அவர்களுக்கு எப்பொழுதும் ஒரு கசப்பான சூழ்நிலையும் ஒரு மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையும் இல்லாத ஒரு நிலையை பார்க்கலாம்.

போராட்டமான வாழ்க்கையாகவே அவர்கள் வாழ வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள். இருப்பினும் அதை சமாளிக்கும் திறன் வளர்ந்து விடும். சற்று பொறுமை காத்தல் இவர்களுக்கு அவசியம். 

எல்லா மாதங்களிலும் வரக்கூடிய அமாவாசை நம்முடைய முன்னோர்களுக்கு தர்ப்பணம் கொடுப்பதற்கு மிக சிறந்த நாள் என்றாலும் வருடத்தில் ஒருமுறை புரட்டாசி மாதத்தில் வரக்கூடிய மகாளய பட்ச காலத்தில் மட்டும் எதற்காக 15 நாட்களும் முன்னோர்களை வழிபட்டு தர்ப்பணம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதை பற்றி பார்ப்போம்.

மகாளய பட்ச காலம் என்பது நம்முடைய முன்னோர்களுக்கு மட்டும் தர்ப்பணம் கொடுக்கக்கூடிய காலம் கிடையாது. நமக்குத் தெரிந்த மற்றும் தெரியாத நமக்கு முன் வாழ்ந்த தலைமுறை முன்னோர்களுக்கும் சேர்ந்து தர்ப்பணம் கொடுக்கக்கூடிய காலம்.

அது மட்டும் அல்லாமல் நண்பர்கள், உடன் பழகியவர்கள், மனிதர்கள் அல்லாத உயிர்களுக்கும் அவர்களுடைய ஆன்மா நற்கதி அடைய வேண்டும் என்று வேண்டி தர்ப்பணம் கொடுப்பதற்கான காலமாகும்.

இவ்வாறு கொடுக்கின்ற பொழுது நமக்கு முன்னோர்களுடைய ஆசிர்வாதமும் அந்த நபர்களுக்குஆன்மா sஷாந்தி அடைகிறது என்று சொல்லப்படுகிறது.

மகாளய பட்ச விதிகள்:

தாய் அல்லது தந்தை அல்லது இருவரும் இல்லாத ஆண்கள் மனைவியை இழந்த ஆண்கள் தர்ப்பணம் கொடுக்கலாம். பெற்றோர்கள் உயிரோடு இருந்தாலும் குழந்தைகள் இழந்தவர்களும் தர்ப்பணம் கொடுக்கலாம்.

அனைத்து நாட்களிலும் தர்ப்பணம் கொடுக்க முடியாதவர்கள் தினமும் சூரிய உதயத்திற்கு பிறகு வீட்டிலேயே தங்களின் முன்னோர்களின் நினைத்து எள்ளும் தண்ணீரும் இறைத்து வழிபடலாம்.

வீட்டில் செய்யக்கூடிய வழக்கமான எளிய உணவை முன்னோர்களுக்கு படைத்து வழிபாடு செய்யலாம். பெண்கள் கணவர் உயிருடன் இருக்கும் பொழுது தாய் தந்தைக்கு அவர்கள் தண்ணீரும் எள்ளும் இறைத்து தர்ப்பணம் கொடுக்கக் கூடாது.

சுமங்கலி பெண்கள் விரதத்திற்கு சமைக்கும் போது பட்டினியாக இருந்து சமைக்கவே கூடாது. கணவரை இழந்த பெண்கள் தன்னுடைய கணவருக்காக மட்டுமே விரதம் இருந்து தர்ப்பணம் கொடுக்கலாம். இறந்த தாய் தந்தைக்காக படையல் போட்டு தானம் செய்து விளக்கேற்றி வழிபாடு செய்யலாமே தவிர அவர்களுக்காக பெண்கள் தர்ப்பணம் செய்யக் கூடாது. 

இருப்பினும் ஒருவருடைய பெயரும் அவருடைய வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய பாதிப்பை உண்டு செய்கிறது என்று சொல்லலாம். அப்படியாக, முருகப்பெருமானுடைய பெயரை குழந்தைகளுக்கு வைக்கலாமா என்பதை பற்றி பார்ப்போம்.

குழந்தைகளுக்கு நேரடியாக கடவுளுடைய பெயர்களை வைப்பதை தவிர்ப்பது நல்லது என்று சொல்கிறார்கள்.

காரணம் வளரும் குழந்தைகள் தெரியாமல் செய்யும் தவறுகள் அல்லது அவர்கள் சந்திக்கக்கூடிய வாழ்க்கை போராட்டங்கள் அந்த பெயரின் உடைய தெய்வத்தை அவமதிப்பது போல் அமைந்து விடலாம்.

மேலும், கோவில்களில் விற்கக்கூடிய பாக்கெட் பால் கொண்டு நாம் முடிந்த அளவிற்கு கடவுளுக்கு அபிஷேகம் செய்வதையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள். தூய பசுவின் பால் அல்லது இளநீர் போன்றவற்றைக் கொண்டே நாம் இறைவழிபாடு செய்வது அவசியம்.

இவ்வாறு பெயர் வைப்பது பற்றியும் இறை வழிபாடு எவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்பதை பற்றியும் பல்வேறு தகவல்களை நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார் பிரபல ஜோதிடர். அதை இந்த காணொளியில் பார்ப்போம்.